Download Archol rapport


De archeologische begeleiding bij Elsloo-St. Jozefschool blijkt zeer waardevol geweest. Door het samenvoegen van dit onderzoek met het onderzoek van Modderman is de nederzetting weer wat duidelijker in beeld gebracht. De aangetroffen paalsporen sluiten aan bij de eerder gevonden sporen van huis 44. Hierdoor kan het huistype met zekerheid vastgesteld worden. Zoals eerder vermeld betreft het een type 3 huis uit de jonge periode van de bandkeramiek.

Kuil 10 mag wel de meest opmerkelijke vondst van de opgraving genoemd worden. De vondsten die hierin gedaan werden alsmede de vorm van het spoor geven een duidelijk beeld van de functie van de kuil. Oorspronkelijk is de kuil gegraven om dienst te doen als graansilo getuige de vorm en diepte van de kuil. Na verloop van tijd storten delen van de wand in waardoor de onderkant van de kuil vrij is van vondsten en verkoolde vruchten en zaden. Daardoor was hij niet meer geschikt als silo maar werd in het vervolg het huisafval er in gestort. De lagen D, E en F getuigen waarschijnlijk van een zeer korte tijd waarin afval in de kuil gestort werd. In vergelijking met de bovenliggende lagen ligt het aardewerk hier dicht op elkaar zonder dat er veel grond tussen zit. Deze laag, vol houtskool, leem en aardewerk én met de grote concentratie van melganzenvoet is waarschijnlijk een indicatie voor het in één keer of binnen een relatief korte periode weggooien van afval. Het zou dus inderdaad zeer goed kunnen gaan om een maaltijd die verbrandde en daarom met pot en inhoud in de kuil gegooid werd. Daarna werd de afvalkuil weer langzamerhand opgevuld met afval en grond. Tenslotte bleef er niet veel meer van over dan slechts een depressie in het loopoppervlak. De kuil werd toen niet echt meer gebruikt als afvalkuil maar diende meer als werkplek waar je makkelijk kon zitten . In de bovenste laag komt er dan ook meer vuursteen dan aardewerk voor. Dit zou er op kunnen wijzen, tezamen met het soort vuursteenafval, dat de kuil gebruikt werd als werkplek voor vuursteenbewerking (mondelinge mededeling M. de Grooth) waarna hij in zijn geheel in onbruik raakte. Of de kuil nu tot huis 44 of 57 behoorde of wellicht tot beide is niet te zeggen. De datering van het aardewerk sluit beide opties niet uit.

Het moge duidelijk zijn dat de westelijke grens van de nederzetting nog niet bereikt is en dat de nederzetting zich nog verder in westelijke richting zal voortzetten. Alleen de noordelijke en oostelijke grens lijkt bereikt te zijn maar de nabijheid van de vindplaatsen bij de Sanderboutlaan en bij het Archeologisch Reservaat in Stein laat zijn hoe relatief die grenzen zijn.

Dissel van amfiboliet  

Vlaktekening opgegraven gedeelte met aansluitend het bekende nederzettingsterrein